می خواستم بگویم : دستانت را به من بده و بیا این پله ها را بالا برویم تا نشانت بدهم آنجا چقدر زیباست، همه چیز هست رویاهای من و تو و شاید رویای جالب علی که امروز با خوردن ماهی دلش خواسته بود که ای کاش خانه ای باشد که حوض داشته باشد تا بتواند خودش ماهی بگیرد و مردنش را تماشا کند و بعد بیاورد که من بیپزم و بعد بدهم به پدرش که می آید که خسته است که او را دوست دارد که گاهی به خاطر بازیگوشی هایش توبیخش می کند که قد یک دنیا دوستش دارد، بخورد و میل کند و لبخندی بزند!
برویم آن بالا تا نشانت بدهم زیباترین رویای دخترک این آسمان خوابیدن کنار ما برای همیشه است و اینکه تو بابای خسته و تشنه خواب برایش قصه ای بخوانی و آرام بگیرد! یا اینکه هر چه دارد و هر چه می خرد یا می پوشد یا کاری که می خواهد انجام بدهد آرام در گوشم زمزمه می کند که اگر بابایی دوست نداشت اگر خوشش نیامد اگر اجازه نداد اگر از حالت موهایش خوشت نیامد فوری فوری همان بشود که تو دوست داری! برایش مهم نیست که دلش چه می خواهد مهم این است که تو را می خواهد!
دستانت را بده بیا برویم بالا تا رویای دور و نزدیکم را نشانت بدهم دشتی که باد چمن و گل و بوته را به رقص می آورد من نشسته چشم در چشم مرد دوست داشتنی و خسته ناپذیر و محکم دوخته ام دلم هی کنده می شود هی فرو می ریزد و هی صدای تپشش قلبم را حتی با سر و صدا و چیغ های سارا و علی که دستانشان را رها کردند با باد می رقصند به گوش می رسد!
می خواستم اینها را بگویم! اما می دانی برای ما این رویا همین جایی که هستیم همین پله پایین قشنگ است.
بیا بگذار خیلی چیزها برایمان رویا باشد نه تا ابد! بیا برای مدتی فراموش کنیم. رویا را بنویسیم بگذاریم درون صندوقچه ای به آب یا به خاک بسپاریم!
بیا آرام برویم بچه ها گناهی ندارند که بخواهند با این پاهای نحیف و این همه شیطنتشان پابه پای ما بدوند نفسشان می گیرد خسته می شوند می نشینند و یک وقت دیدی جا ماندیم و تو تنها رفته ای!
پس بیا دستانت را بده همین جا بنشینیم نفسی تازه کنیم و با هم آرام آرام بالا برویم من هستم من همیشه هستم آغوش من برای تو و بچه هایمان باز است!
من این روزها هی بیشتر دلم برایت تنگ می شود هی بیشتر دلواپست می شوم هی بیشتر دستانم سرد می شود و هی بیشتر تو را می خواهم بیا کمی بنشین می دانم خسته ای خسته شدی مرد من!

انگیزه می خوام
برای نوشتن
برای بودنم
برای اینکه اینجا بشه مثل قبل!
پر از صدای سارا و علی و خودم ! بشه خونه ای مشترک از دنیای حقیقی و مجازی!
دلم تنگ می شه ولی ذهنم یک جایی گیر کرده! تکون نمی خوره! بی خیال نمی شه!
دلم سریال می خواد! دوست دارم ببینمشون ول زیر نویس ندارن! نمی شه هم گیر بیارم! سرچ کردم برای دانلود نیست! بیشتر کلافه می شم! عصبی می شم برای خودم! می دونم نیست ولی باز می گردم!
صبح ها که بیدار می شم ته ته دلم آرزو می کنم که ای کاش بچه ها ناهار نخوان! حس آشپزی ندارم! حس اتوکشی ندارم!
بد قلق شدم! خودم می دونم ! دلم برای سارا تنگ میشه! قلبم می گیره وقتی می بینه عصبی ام و یک گوشه نشسته ام آروم میاد هی صورتش رو به دستم می ماله یاد ترمه گربه گیلاس می افتم! فقط دستم رو حلقه می کنم دور تن نحیف و ظریفش!

* علی تب داره، هی می خوابه و هی می شینه! بی قراره و با هر چشم باز کردنی یک چیز می خواد!

این وسط دخترک از بین می ره! طفلکی همیشه مجبوره خیلی جاها کوتاه بیاد! امروز وقتی دیدم داره از دست علی زلزله داره آروم گریه می کنه و با خودش زمزمه می کنه که : آخه من از دست علی چیکار کنم! جیگرم آتیش گرفت! نه می تونم سارا رو قانع کنم( خودش هم بچه است و حق بچگی داره و خیلی کارهای دیگه که دوست داره توی آرامش و بدون مزاحمت و سروصدای علی انجام بده) و نه می تونم (نمی دونم البته) علی رو تنبیه کنم، هر نوع تنبیهی که به ذهنم رسید انجام دادم ولی افاقه نمی کنه! اینطوری فردا روز من و بابای علی اقا باید دم در مدرسه یک لنگه پا بایستیم تا هروقت بلایی سر بچه های مردم آورد حضور داشته باشیم !

البته این هم اضافه کنم که علی دل خیلی مهربونی داره! خیلی زود پشیمون می شه و هر طوری که شده همه سعیش رو می کنه که از دلت بیرون بیاره! خیلی سارا رو دوست داره و خیلی هم هواش رو داره! همه چیزهایی که مال خودشه برای سارا هم هست این قانونیه که خودش هی تکرار می کنه البته گاهی هم عکسش رو عمل می کنه!

بالاخره حریفش شدم و بچه یک نفس راحتی تونست بکشه! نازش می کنم که دیدی کاری نداشت راحت شدی!
دست به کمر با اخمهای آویزون به من نگاه می کنه و می گهک همش تقصیر تو بود من سرما خوردم! هی گفتم انق (انقدر) منو بغل نکن! هی منو بغل کردی منم سرما خوردم! خوب شد!

3-عباس نوشت:
اینکه دوست دارم و خواهم داشت لزومی نداره که هی تکرار بشه!
اینکه توی هر شرایطی باشیم همه تلاش من اینه که محکم پشت سرت بایستم و حمایتت کنم هم لزومی نداره هی تکرار بشه!
اینکه خیلی مهربون و صبور هستی و این رفتارت همیشه هم برای من و هم برای دیگران قابل تحسینه لزومی نداره هی تکرار بشه!
ولی....
ولی عزیز دلم چرا هی می خوای بدونی خصوصی چی چی نوشتم هان!؟
پست سفارشیه! خاله زنکیه! شما شکلتون شبیه زنهاست یا اخلاقیاتتون! یا زبونم لال خاله زنکید که هی می خوای بدونی رمز چیه!

4- پی نوشت عباسآقایی!
خیلی برات ناراحتم! خیلی! با این همه فشاری که همیشه پایان سال و اول سال روی دوشت هست و باید هم به فکر خرید عید زن و بچه ات باشی هم به فکر عیدی ای که قراره به ما و بقیه بدی! باید به فکر این هم باشی که من! من فاطمه قصد دارم حق همه اون مظلوم نمایی هایی که توی مدتی که مامان و بابا پیشمون بودند رو توی همین روزها یکجا با همه این فشارها ازتون بگیرم!

5-

دوستان عزیز! از اونجایی که هیچ نوع دسترسی به هیچکدومتون ندارم ! به خاطر دیوونه بازی گوگل رید و اینکه آدرس وبلاگها رو هم بلد نیستم که به شما اعلام کنم بی زحمت اسم وبلگم رو توی لیستتون عوض کنید! از همنجا این درخواست رو از شما دارم!
ممنون!

یادداشت خصوصی

هیچ چی!

صدای گریه نوزادی
سکوت برفی گرگان را شکست
دختری!

 داشتن پسورد وبلاگ‌ات برای تبریک تولد به دردم خورد...

با احترام و عشق: عباس آقا! :دی